تیک تیک تیک تیک ... ... ... ... ...

زمان به همین راحتی در حال فرار کردن است

اما حیف که مرا با خود نمی برد

من جا مانده ام از ساعت ها

من ساعت هاست که جا مانده ام

رخوت روح جسمم را به سوی خود می کشد

قدم نمی گذارم در راهی که آشناست

می خواهم جاده سخت غریبه را بپویم

اما پای رفتنم نیست

من سخت در زنجیرم

باز هم نشد که پوچ نباشم...